Bağlama çalarken sol elin perde üzerindeki hareketleri kadar, sağ elin tezene tekniği de sesin kalitesini belirleyen temel unsurlardan biridir. Yeni başlayan pek çok öğrenci doğrudan ezgilere odaklanmak ister, oysa sağlam bir tezene tekniği olmadan geliştirilen bir çalış, kısa sürede sınırlarına dayanır.
Tezene, başparmak ile işaret parmağı arasında, ne çok sıkı ne de çok gevşek tutulmalıdır. Aşırı sıkı tutulan bir tezene bilekte gerginliğe yol açarken, gevşek tutulan bir tezene ise kontrolsüz ve düzensiz bir tona neden olur. İdeal tutuş, tezenenin tellere doğal bir esneklikle temas etmesine izin verir.
Tellere temas açısı da en az tutuş kadar önemlidir. Tezenenin tellere çok dik açıyla vurulması sert ve keskin bir ses üretirken, çok yatık bir açı ise ses gücünü azaltır. Kurs sürecinde eğitmenler genellikle öğrenciyi yavaş temposta, tek tek vuruşlar üzerinden çalıştırarak bu açıyı kulakla fark ettirmeye çalışır.
Bilek hareketi de sağ el tekniğinin önemli bir parçasıdır. Vuruşun kaynağı bilek olmalı, kol veya omuzdan gelen büyük hareketlerle değil, esnek ve kontrollü bilek hareketleriyle üretilmelidir. Bu, hem çalma hızını artırır hem de uzun çalışmalarda yorgunluğu azaltır.
Doğru tezene tekniğinin bir diğer faydası tutarlı tondur. Düzensiz bir tutuşla çalışan bir öğrencinin sesi telden tele farklılık gösterirken, doğru geliştirilmiş bir teknikte ton bütün tellerde daha dengeli ve net olur.
Sonuç olarak, bağlama derslerinin ilk döneminde tezene tutuşuna ve bilek hareketine ayrılan zaman, boşa geçen bir zaman değil; tam tersine, sonraki tüm teknik gelişimin üzerine oturduğu bir temeldir.